© ks. Ireneusz Węgrzyn
 

 

Nauki o życiu i śmierci wygłoszone w Oktawie Wszystkich Świętych 2014 r. oraz przy innych okazjach.

Zamieszczone niżej teksty to tylko skrót nauk wygłoszonych w kościele.


 

4 listopada 2014 r. - Wtorek w Oktawie Wszystkich Świętych
POGRZEB - SPRAWY FORMALNE
1)  Po śmierci lekarz (szpital) wydaje kartę zgonu, a Urząd Stanu Cywilnego - akt zgonu.
2) W kancelarii cmentarza należy zgłosić pogrzeb, umówić datę i godzinę ceremonii.
3) Z dokumentami z USC oraz kancelarii cmentarnej należy udać się do kancelarii parafialnej celem zaproszenia księdza na pogrzeb. Zgłoszenia pogrzebu w parafii powinna dokonać rodzina (nie zakład pogrzebowy).
4) W miarę możliwości należy organizować pogrzeb połączony z odprawieniem mszy świętej w intencji zmarłego. Ofiarowanie mszy świętej to najcenniejszy dar dla osoby zmarłej.
5) Jeśli pogrzeb odbywa się na cmentarzu niekatolickim (innego wyznania lub komunalnym), często nie będzie możliwości odprawienia mszy świętej pogrzebowej. Wtedy warto w dniu pogrzebu zorganizować mszę w kościele parafialnym.
6) Podczas mszy pogrzebowej na cmentarzu najczęściej nie będzie możliwości spowiedzi, dlatego warto skorzystać z sakramentu pojednania odpowiednio wcześniej we własnym kościele. Przyjęcie Komunii Świętej to dar dla zmarłego cenniejszy od najpiękniejszych kwiatów.
7) Jeśli chcemy, by jakieś fakty z życia zmarłego były wspomniane w kazaniu pogrzebowym, warto spotkać się wcześniej z księdzem i porozmawiac z nim na ten temat. Nie jest dobrą praktyką informowanie ksiedza w ostatniej chwili, tuż przed rozpoczęciem ceremonii.

POGRZEB - PORADY PRAKTYCZNE
1) Najważniejsze jest przeżycie duchowe - modlitwa, Komunia Święta, wiara w świętych obcowanie.
2) W kaplicy pogrzebowej lepiej nie otwierać trumny dla wszystkich obecnych. Lepiej będzie wystawić ładną fotografię, by wszyscy zapamiętali zmarłego jako osobę żywą, uśmiechniętą, a nie leżącą w trumnie.
3) Dobrym zwyczajem jest ofiarowanie za zmarłego mszy świętych w różnych kościołach - informację o mszy można wypisać na kartce i podać księdzu, by termin mszy ogłosił podczas pogrzebu. Taką samą kartkę warto też przekazać najbliższej rodzinie zmarłego.
4) Przed rozpoczęciem mszy pogrzebowej, także w drodze do grobu oraz po zakończeniu ceremonii warto odmawiać Różaniec lub Koronkę do Miłosierdzia Bożego.
5) Pożegnanie zmarłego przez uczestników pogrzebu może przygotować i wygłosić ktoś z rodziny lub grona przyjaciół, można też poprosić księdza o odczytanie pożegnania.
6) Podczas pogrzebu warto poprosić kogoś o dyskretne fotografowanie, by później wiedzieć, komu podziękować za obecność.

3 listopada 2014 r. - Poniedziałek w Oktawie Wszystkich Świętych
SAKRAMENT CHORYCH
1) Jeśli w domu (szpitalu) mamy bliską osobę, której stan zdrowia wskazuje na niebezpieczeństwo śmierci, koniecznie należy zaproponować spotkanie z duszpasterzem, który udzieli Sakramentu Chorych, wyspowiada i udzieli Komunii Świętej.
2) Jeśli chory jest nieprzytomny, wizyta księdza jest możliwa pod warunkiem istnienia domniemania, że chory chciałby skorzystać z sakramentów.
3) Warto zadbać o to, by razem z chorym Komunię Świętą przyjęli także jego domownicy (należy to zgłosić księdzu przy umawianiu wizyty).
4) W domu należy zapewnić choremu możliwość nieskrępowanego wyspowiadania się (wyjście domowników do innego pomieszczenia na czas spowiedzi).
5) Jeśli chory przebywa w szpitalu, można skontaktować się w kapelanem szpitala lub zostawić wiadomość np. w dyżurce pielęgniarek.
6) Warto korzystać z posługi nadzwyczajnych szafarzy Eucharystii, by chorym zapewnić możliwość regularnego przyjmowania Komunii Świętej w każdą niedzielę.

ŚMIERĆ
1) Dla człowieka umierającego jest rzeczą niezwykłej wagi odchodzić w otoczeniu osób bliskich i kochających.
2) Towarzyszenie umierającemu człowiekowi wymaga pokonania strachu, ale warto pamiętać, że każde dobro uczynione drugiemu człowiekowi wcześniej czy później do nas powróci. Często w konfesjonale można usłyszeć o wielkich wyrzutach sumienia z powodu dopuszczenia do samotnej śmierci najbliższej osoby.
3) Przy umierającym warto na głos odmawiać Koronkę do Miłosierdzia Bożego lub Różaniec, warto też choremu dać do ręki krzyż, różaniec lub gromnicę.
4) Przy umierającym nie wolno rozpaczać (zwroty typu: "Nie zostawiaj nas"), trzeba pozwolić mu spokojnie odejść.
5) Człowiek będzie odchodził spokojniej, jeśli będzie wiedział, że wszystkie sprawy zostawia uregulowane. Dlatego warto odpowiednio wcześniej pomyśleć o sporządzeniu testamentu lub np. o pogodzeniu skłóconych dzieci.
6) Moment stwierdzenia śmierci to dobry czas na modlitwę dziekczynną za życie. Po śmierci Jana Pawła II kardynał Dziwisz zaintonował hymn "Te Deum".

ŻAŁOBA
1) Bólu po śmierci bliskiej osoby nie powinno się dusić w sercu. Trzeba swoje wypłakać, wykrzyczeć. Ważna jest pomoc bliskich z rodziny i grona przyjaciół, w myśl zasady "Dzielona radość to podwójna radość, dzielony ból to połowa bólu".
2) Czas żałoby to dobry czas, by swój ból oddać Bogu. Osoby, które mają jakieś zaniedbania w relacji z Bogiem, właśnie w czasie żałoby często powracają po latach do praktyk religijnych. Wzruszający jest widok osoby w żałobie, która ze łzami w oczach przyjmuje Komunię Świętą.
3) Dobrą pomocą są rodzinne wspomnienia, oglądanie albumów z fotografiami, tworzenie z dziećmi drzewa genealogicznego itd.
4) Są pewne tradycyjne określenia długości żałoby, ale trzeba pamiętać, że żałoba to przede wszystkim stan serca, a nie garderoby.